noun, masculine/ˈbei/plural: beyes
bey
Borrowed from Ottoman Turkish بك (bey), from Old Anatolian Turkish بك (beg), from Proto-Turkic *bēg (“lord”).
/ˈbei/
bey
Borrowed from Ottoman Turkish بك (bey), from Old Anatolian Turkish بك (beg), from Proto-Turkic *bēg (“lord”).