Present (presente)
| yo | acontento |
| tú | acontentas |
| él/ella | acontenta |
| nosotros | acontentamos |
| vosotros | acontentáis |
| ellos/ellas | acontentan |
to make happy; to please
An old or regional variant of contentar (to please, satisfy) — largely fallen out of standard use in favor of the shorter contentar, though it still surfaces in some rural or older speech.
Using acontentar in modern standard writing where contentar is the expected, far more common form — acontentar will read as archaic or regional rather than simply formal.
| yo | acontento |
| tú | acontentas |
| él/ella | acontenta |
| nosotros | acontentamos |
| vosotros | acontentáis |
| ellos/ellas | acontentan |
| yo | acontentaba |
| tú | acontentabas |
| él/ella | acontentaba |
| nosotros | acontentábamos |
| vosotros | acontentabais |
| ellos/ellas | acontentaban |
| yo | acontenté |
| tú | acontentaste |
| él/ella | acontentó |
| nosotros | acontentamos |
| vosotros | acontentasteis |
| ellos/ellas | acontentaron |
| yo | acontentaré |
| tú | acontentarás |
| él/ella | acontentará |
| nosotros | acontentaremos |
| vosotros | acontentaréis |
| ellos/ellas | acontentarán |
| yo | acontentaría |
| tú | acontentarías |
| él/ella | acontentaría |
| nosotros | acontentaríamos |
| vosotros | acontentaríais |
| ellos/ellas | acontentarían |
| yo | acontente |
| tú | acontentes |
| él/ella | acontente |
| nosotros | acontentemos |
| vosotros | acontentéis |
| ellos/ellas | acontenten |
| yo | acontentara |
| tú | acontentaras |
| él/ella | acontentara |
| nosotros | acontentáramos |
| vosotros | acontentarais |
| ellos/ellas | acontentaran |
| tú | acontenta |
| nosotros | acontentemos |
| vosotros | acontentad |
| yo | he acontentado |
| tú | has acontentado |
| él/ella | ha acontentado |
| nosotros | hemos acontentado |
| vosotros | habéis acontentado |
| ellos/ellas | han acontentado |
| yo | había acontentado |
| tú | habías acontentado |
| él/ella | había acontentado |
| nosotros | habíamos acontentado |
| vosotros | habíais acontentado |
| ellos/ellas | habían acontentado |
| yo | hube acontentado |
| tú | hubiste acontentado |
| él/ella | hubo acontentado |
| nosotros | hubimos acontentado |
| vosotros | hubisteis acontentado |
| ellos/ellas | hubieron acontentado |
| yo | habré acontentado |
| tú | habrás acontentado |
| él/ella | habrá acontentado |
| nosotros | habremos acontentado |
| vosotros | habréis acontentado |
| ellos/ellas | habrán acontentado |
| yo | habría acontentado |
| tú | habrías acontentado |
| él/ella | habría acontentado |
| nosotros | habríamos acontentado |
| vosotros | habríais acontentado |
| ellos/ellas | habrían acontentado |
| yo | haya acontentado |
| tú | hayas acontentado |
| él/ella | haya acontentado |
| nosotros | hayamos acontentado |
| vosotros | hayáis acontentado |
| ellos/ellas | hayan acontentado |
| yo | hubiera acontentado |
| tú | hubieras acontentado |
| él/ella | hubiera acontentado |
| nosotros | hubiéramos acontentado |
| vosotros | hubierais acontentado |
| ellos/ellas | hubieran acontentado |
| acontentando |
| acontentado |
| acontentar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"acontentar" means "to make happy; to please".
The present (presente) of "acontentar" is: yo acontento, tú acontentas, él/ella acontenta, nosotros acontentamos, vosotros acontentáis, ellos/ellas acontentan.
The pretérito perfecto compuesto of "acontentar" is: yo he acontentado, tú has acontentado, él/ella ha acontentado, nosotros hemos acontentado, vosotros habéis acontentado, ellos/ellas han acontentado.
The imperative (imperativo) of "acontentar" is: tú acontenta, nosotros acontentemos, vosotros acontentad.