Present (presente)
| yo | amerito |
| tú | ameritas |
| él/ella | amerita |
| nosotros | ameritamos |
| vosotros | ameritáis |
| ellos/ellas | ameritan |
to merit, to deserve
To merit or deserve — widely used across Latin America as the everyday equivalent of merecer (which is more common in Spain): esto amerita una explicación. Common in formal writing, journalism, and legal or administrative language.
Assuming ameritar is used everywhere the same way — it's standard and common in Latin American Spanish but far less used in Spain, where merecer dominates in both formal and everyday speech.
Often confused with merecer.
| yo | amerito |
| tú | ameritas |
| él/ella | amerita |
| nosotros | ameritamos |
| vosotros | ameritáis |
| ellos/ellas | ameritan |
| yo | ameritaba |
| tú | ameritabas |
| él/ella | ameritaba |
| nosotros | ameritábamos |
| vosotros | ameritabais |
| ellos/ellas | ameritaban |
| yo | amerité |
| tú | ameritaste |
| él/ella | ameritó |
| nosotros | ameritamos |
| vosotros | ameritasteis |
| ellos/ellas | ameritaron |
| yo | ameritaré |
| tú | ameritarás |
| él/ella | ameritará |
| nosotros | ameritaremos |
| vosotros | ameritaréis |
| ellos/ellas | ameritarán |
| yo | ameritaría |
| tú | ameritarías |
| él/ella | ameritaría |
| nosotros | ameritaríamos |
| vosotros | ameritaríais |
| ellos/ellas | ameritarían |
| yo | amerite |
| tú | amerites |
| él/ella | amerite |
| nosotros | ameritemos |
| vosotros | ameritéis |
| ellos/ellas | ameriten |
| yo | ameritara |
| tú | ameritaras |
| él/ella | ameritara |
| nosotros | ameritáramos |
| vosotros | ameritarais |
| ellos/ellas | ameritaran |
| tú | amerita |
| nosotros | ameritemos |
| vosotros | ameritad |
| yo | he ameritado |
| tú | has ameritado |
| él/ella | ha ameritado |
| nosotros | hemos ameritado |
| vosotros | habéis ameritado |
| ellos/ellas | han ameritado |
| yo | había ameritado |
| tú | habías ameritado |
| él/ella | había ameritado |
| nosotros | habíamos ameritado |
| vosotros | habíais ameritado |
| ellos/ellas | habían ameritado |
| yo | hube ameritado |
| tú | hubiste ameritado |
| él/ella | hubo ameritado |
| nosotros | hubimos ameritado |
| vosotros | hubisteis ameritado |
| ellos/ellas | hubieron ameritado |
| yo | habré ameritado |
| tú | habrás ameritado |
| él/ella | habrá ameritado |
| nosotros | habremos ameritado |
| vosotros | habréis ameritado |
| ellos/ellas | habrán ameritado |
| yo | habría ameritado |
| tú | habrías ameritado |
| él/ella | habría ameritado |
| nosotros | habríamos ameritado |
| vosotros | habríais ameritado |
| ellos/ellas | habrían ameritado |
| yo | haya ameritado |
| tú | hayas ameritado |
| él/ella | haya ameritado |
| nosotros | hayamos ameritado |
| vosotros | hayáis ameritado |
| ellos/ellas | hayan ameritado |
| yo | hubiera ameritado |
| tú | hubieras ameritado |
| él/ella | hubiera ameritado |
| nosotros | hubiéramos ameritado |
| vosotros | hubierais ameritado |
| ellos/ellas | hubieran ameritado |
| ameritando |
| ameritado |
| ameritar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"ameritar" means "to merit, to deserve".
The present (presente) of "ameritar" is: yo amerito, tú ameritas, él/ella amerita, nosotros ameritamos, vosotros ameritáis, ellos/ellas ameritan.
The pretérito perfecto compuesto of "ameritar" is: yo he ameritado, tú has ameritado, él/ella ha ameritado, nosotros hemos ameritado, vosotros habéis ameritado, ellos/ellas han ameritado.
The imperative (imperativo) of "ameritar" is: tú amerita, nosotros ameritemos, vosotros ameritad.