Present (presente)
| yo | argumento |
| tú | argumentas |
| él/ella | argumenta |
| nosotros | argumentamos |
| vosotros | argumentáis |
| ellos/ellas | argumentan |
to argue (to make a case for a point of view); to dispute
The everyday verb for making an argument or giving reasons for a position — in an essay, a debate, or a simple conversation (argumentó que era mejor esperar). More neutral and common than the more formal argüir.
Confusing argumentar (to give reasons for a position) with discutir (to argue/quarrel) — you can argumentar calmly and persuasively without any conflict involved.
| yo | argumento |
| tú | argumentas |
| él/ella | argumenta |
| nosotros | argumentamos |
| vosotros | argumentáis |
| ellos/ellas | argumentan |
| yo | argumentaba |
| tú | argumentabas |
| él/ella | argumentaba |
| nosotros | argumentábamos |
| vosotros | argumentabais |
| ellos/ellas | argumentaban |
| yo | argumenté |
| tú | argumentaste |
| él/ella | argumentó |
| nosotros | argumentamos |
| vosotros | argumentasteis |
| ellos/ellas | argumentaron |
| yo | argumentaré |
| tú | argumentarás |
| él/ella | argumentará |
| nosotros | argumentaremos |
| vosotros | argumentaréis |
| ellos/ellas | argumentarán |
| yo | argumentaría |
| tú | argumentarías |
| él/ella | argumentaría |
| nosotros | argumentaríamos |
| vosotros | argumentaríais |
| ellos/ellas | argumentarían |
| yo | argumente |
| tú | argumentes |
| él/ella | argumente |
| nosotros | argumentemos |
| vosotros | argumentéis |
| ellos/ellas | argumenten |
| yo | argumentara |
| tú | argumentaras |
| él/ella | argumentara |
| nosotros | argumentáramos |
| vosotros | argumentarais |
| ellos/ellas | argumentaran |
| tú | argumenta |
| nosotros | argumentemos |
| vosotros | argumentad |
| yo | he argumentado |
| tú | has argumentado |
| él/ella | ha argumentado |
| nosotros | hemos argumentado |
| vosotros | habéis argumentado |
| ellos/ellas | han argumentado |
| yo | había argumentado |
| tú | habías argumentado |
| él/ella | había argumentado |
| nosotros | habíamos argumentado |
| vosotros | habíais argumentado |
| ellos/ellas | habían argumentado |
| yo | hube argumentado |
| tú | hubiste argumentado |
| él/ella | hubo argumentado |
| nosotros | hubimos argumentado |
| vosotros | hubisteis argumentado |
| ellos/ellas | hubieron argumentado |
| yo | habré argumentado |
| tú | habrás argumentado |
| él/ella | habrá argumentado |
| nosotros | habremos argumentado |
| vosotros | habréis argumentado |
| ellos/ellas | habrán argumentado |
| yo | habría argumentado |
| tú | habrías argumentado |
| él/ella | habría argumentado |
| nosotros | habríamos argumentado |
| vosotros | habríais argumentado |
| ellos/ellas | habrían argumentado |
| yo | haya argumentado |
| tú | hayas argumentado |
| él/ella | haya argumentado |
| nosotros | hayamos argumentado |
| vosotros | hayáis argumentado |
| ellos/ellas | hayan argumentado |
| yo | hubiera argumentado |
| tú | hubieras argumentado |
| él/ella | hubiera argumentado |
| nosotros | hubiéramos argumentado |
| vosotros | hubierais argumentado |
| ellos/ellas | hubieran argumentado |
| argumentando |
| argumentado |
| argumentar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"argumentar" means "to argue (to make a case for a point of view); to dispute".
The present (presente) of "argumentar" is: yo argumento, tú argumentas, él/ella argumenta, nosotros argumentamos, vosotros argumentáis, ellos/ellas argumentan.
The pretérito perfecto compuesto of "argumentar" is: yo he argumentado, tú has argumentado, él/ella ha argumentado, nosotros hemos argumentado, vosotros habéis argumentado, ellos/ellas han argumentado.
The imperative (imperativo) of "argumentar" is: tú argumenta, nosotros argumentemos, vosotros argumentad.