Present (presente)
| yo | asonanto |
| tú | asonantas |
| él/ella | asonanta |
| nosotros | asonantamos |
| vosotros | asonantáis |
| ellos/ellas | asonantan |
to assonate
A literary and technical term from poetics meaning to make words or verses rhyme in assonance — matching only the vowel sounds from the last stressed syllable onward, rather than the full sound (which would be consonant rhyme). It's a word poets, editors, and literature students use, not everyday conversation.
Confusing asonantar (matching only vowel sounds, rima asonante) with the full rhyme of rima consonante, which matches every sound after the stress — a common mix-up for students first studying Spanish poetic meter.
Often confused with rimar.
| yo | asonanto |
| tú | asonantas |
| él/ella | asonanta |
| nosotros | asonantamos |
| vosotros | asonantáis |
| ellos/ellas | asonantan |
| yo | asonantaba |
| tú | asonantabas |
| él/ella | asonantaba |
| nosotros | asonantábamos |
| vosotros | asonantabais |
| ellos/ellas | asonantaban |
| yo | asonanté |
| tú | asonantaste |
| él/ella | asonantó |
| nosotros | asonantamos |
| vosotros | asonantasteis |
| ellos/ellas | asonantaron |
| yo | asonantaré |
| tú | asonantarás |
| él/ella | asonantará |
| nosotros | asonantaremos |
| vosotros | asonantaréis |
| ellos/ellas | asonantarán |
| yo | asonantaría |
| tú | asonantarías |
| él/ella | asonantaría |
| nosotros | asonantaríamos |
| vosotros | asonantaríais |
| ellos/ellas | asonantarían |
| yo | asonante |
| tú | asonantes |
| él/ella | asonante |
| nosotros | asonantemos |
| vosotros | asonantéis |
| ellos/ellas | asonanten |
| yo | asonantara |
| tú | asonantaras |
| él/ella | asonantara |
| nosotros | asonantáramos |
| vosotros | asonantarais |
| ellos/ellas | asonantaran |
| tú | asonanta |
| nosotros | asonantemos |
| vosotros | asonantad |
| yo | he asonantado |
| tú | has asonantado |
| él/ella | ha asonantado |
| nosotros | hemos asonantado |
| vosotros | habéis asonantado |
| ellos/ellas | han asonantado |
| yo | había asonantado |
| tú | habías asonantado |
| él/ella | había asonantado |
| nosotros | habíamos asonantado |
| vosotros | habíais asonantado |
| ellos/ellas | habían asonantado |
| yo | hube asonantado |
| tú | hubiste asonantado |
| él/ella | hubo asonantado |
| nosotros | hubimos asonantado |
| vosotros | hubisteis asonantado |
| ellos/ellas | hubieron asonantado |
| yo | habré asonantado |
| tú | habrás asonantado |
| él/ella | habrá asonantado |
| nosotros | habremos asonantado |
| vosotros | habréis asonantado |
| ellos/ellas | habrán asonantado |
| yo | habría asonantado |
| tú | habrías asonantado |
| él/ella | habría asonantado |
| nosotros | habríamos asonantado |
| vosotros | habríais asonantado |
| ellos/ellas | habrían asonantado |
| yo | haya asonantado |
| tú | hayas asonantado |
| él/ella | haya asonantado |
| nosotros | hayamos asonantado |
| vosotros | hayáis asonantado |
| ellos/ellas | hayan asonantado |
| yo | hubiera asonantado |
| tú | hubieras asonantado |
| él/ella | hubiera asonantado |
| nosotros | hubiéramos asonantado |
| vosotros | hubierais asonantado |
| ellos/ellas | hubieran asonantado |
| asonantando |
| asonantado |
| asonantar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"asonantar" means "to assonate".
The present (presente) of "asonantar" is: yo asonanto, tú asonantas, él/ella asonanta, nosotros asonantamos, vosotros asonantáis, ellos/ellas asonantan.
The pretérito perfecto compuesto of "asonantar" is: yo he asonantado, tú has asonantado, él/ella ha asonantado, nosotros hemos asonantado, vosotros habéis asonantado, ellos/ellas han asonantado.
The imperative (imperativo) of "asonantar" is: tú asonanta, nosotros asonantemos, vosotros asonantad.