Present (presente)
| yo | asordo |
| tú | asordas |
| él/ella | asorda |
| nosotros | asordamos |
| vosotros | asordáis |
| ellos/ellas | asordan |
to deafen
A literary, rarely used verb meaning to deafen someone with noise — to overwhelm the ears so completely that a person can't hear anything else (el estruendo lo asordaba). Everyday Spanish reaches for ensordecer instead; asordar mostly survives in older or highly literary texts.
Reaching for asordar in everyday speech — virtually all contemporary speakers say ensordecer for "to deafen"; asordar will read as unusually literary or old-fashioned.
Often confused with ensordecer.
| yo | asordo |
| tú | asordas |
| él/ella | asorda |
| nosotros | asordamos |
| vosotros | asordáis |
| ellos/ellas | asordan |
| yo | asordaba |
| tú | asordabas |
| él/ella | asordaba |
| nosotros | asordábamos |
| vosotros | asordabais |
| ellos/ellas | asordaban |
| yo | asordé |
| tú | asordaste |
| él/ella | asordó |
| nosotros | asordamos |
| vosotros | asordasteis |
| ellos/ellas | asordaron |
| yo | asordaré |
| tú | asordarás |
| él/ella | asordará |
| nosotros | asordaremos |
| vosotros | asordaréis |
| ellos/ellas | asordarán |
| yo | asordaría |
| tú | asordarías |
| él/ella | asordaría |
| nosotros | asordaríamos |
| vosotros | asordaríais |
| ellos/ellas | asordarían |
| yo | asorde |
| tú | asordes |
| él/ella | asorde |
| nosotros | asordemos |
| vosotros | asordéis |
| ellos/ellas | asorden |
| yo | asordara |
| tú | asordaras |
| él/ella | asordara |
| nosotros | asordáramos |
| vosotros | asordarais |
| ellos/ellas | asordaran |
| tú | asorda |
| nosotros | asordemos |
| vosotros | asordad |
| yo | he asordado |
| tú | has asordado |
| él/ella | ha asordado |
| nosotros | hemos asordado |
| vosotros | habéis asordado |
| ellos/ellas | han asordado |
| yo | había asordado |
| tú | habías asordado |
| él/ella | había asordado |
| nosotros | habíamos asordado |
| vosotros | habíais asordado |
| ellos/ellas | habían asordado |
| yo | hube asordado |
| tú | hubiste asordado |
| él/ella | hubo asordado |
| nosotros | hubimos asordado |
| vosotros | hubisteis asordado |
| ellos/ellas | hubieron asordado |
| yo | habré asordado |
| tú | habrás asordado |
| él/ella | habrá asordado |
| nosotros | habremos asordado |
| vosotros | habréis asordado |
| ellos/ellas | habrán asordado |
| yo | habría asordado |
| tú | habrías asordado |
| él/ella | habría asordado |
| nosotros | habríamos asordado |
| vosotros | habríais asordado |
| ellos/ellas | habrían asordado |
| yo | haya asordado |
| tú | hayas asordado |
| él/ella | haya asordado |
| nosotros | hayamos asordado |
| vosotros | hayáis asordado |
| ellos/ellas | hayan asordado |
| yo | hubiera asordado |
| tú | hubieras asordado |
| él/ella | hubiera asordado |
| nosotros | hubiéramos asordado |
| vosotros | hubierais asordado |
| ellos/ellas | hubieran asordado |
| asordando |
| asordado |
| asordar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"asordar" means "to deafen".
The present (presente) of "asordar" is: yo asordo, tú asordas, él/ella asorda, nosotros asordamos, vosotros asordáis, ellos/ellas asordan.
The pretérito perfecto compuesto of "asordar" is: yo he asordado, tú has asordado, él/ella ha asordado, nosotros hemos asordado, vosotros habéis asordado, ellos/ellas han asordado.
The imperative (imperativo) of "asordar" is: tú asorda, nosotros asordemos, vosotros asordad.