Present (presente)
| yo | atosigo |
| tú | atosigas |
| él/ella | atosiga |
| nosotros | atosigamos |
| vosotros | atosigáis |
| ellos/ellas | atosigan |
to pester, harass
To hound or harass someone with relentless pressure, questions, or demands — atosigar a alguien a preguntas. It comes from tósigo (poison), but the modern sense has nothing to do with literal poisoning; it's entirely about nagging someone past their limit.
Treating atosigar as a mild synonym of molestar (to bother) — it implies a heavier, more relentless kind of pressure, closer to "hound" or "harass" than simple annoyance.
Often confused with agobiar.
| yo | atosigo |
| tú | atosigas |
| él/ella | atosiga |
| nosotros | atosigamos |
| vosotros | atosigáis |
| ellos/ellas | atosigan |
| yo | atosigaba |
| tú | atosigabas |
| él/ella | atosigaba |
| nosotros | atosigábamos |
| vosotros | atosigabais |
| ellos/ellas | atosigaban |
| yo | atosigué |
| tú | atosigaste |
| él/ella | atosigó |
| nosotros | atosigamos |
| vosotros | atosigasteis |
| ellos/ellas | atosigaron |
| yo | atosigaré |
| tú | atosigarás |
| él/ella | atosigará |
| nosotros | atosigaremos |
| vosotros | atosigaréis |
| ellos/ellas | atosigarán |
| yo | atosigaría |
| tú | atosigarías |
| él/ella | atosigaría |
| nosotros | atosigaríamos |
| vosotros | atosigaríais |
| ellos/ellas | atosigarían |
| yo | atosigue |
| tú | atosigues |
| él/ella | atosigue |
| nosotros | atosiguemos |
| vosotros | atosiguéis |
| ellos/ellas | atosiguen |
| yo | atosigara |
| tú | atosigaras |
| él/ella | atosigara |
| nosotros | atosigáramos |
| vosotros | atosigarais |
| ellos/ellas | atosigaran |
| tú | atosiga |
| nosotros | atosiguemos |
| vosotros | atosigad |
| yo | he atosigado |
| tú | has atosigado |
| él/ella | ha atosigado |
| nosotros | hemos atosigado |
| vosotros | habéis atosigado |
| ellos/ellas | han atosigado |
| yo | había atosigado |
| tú | habías atosigado |
| él/ella | había atosigado |
| nosotros | habíamos atosigado |
| vosotros | habíais atosigado |
| ellos/ellas | habían atosigado |
| yo | hube atosigado |
| tú | hubiste atosigado |
| él/ella | hubo atosigado |
| nosotros | hubimos atosigado |
| vosotros | hubisteis atosigado |
| ellos/ellas | hubieron atosigado |
| yo | habré atosigado |
| tú | habrás atosigado |
| él/ella | habrá atosigado |
| nosotros | habremos atosigado |
| vosotros | habréis atosigado |
| ellos/ellas | habrán atosigado |
| yo | habría atosigado |
| tú | habrías atosigado |
| él/ella | habría atosigado |
| nosotros | habríamos atosigado |
| vosotros | habríais atosigado |
| ellos/ellas | habrían atosigado |
| yo | haya atosigado |
| tú | hayas atosigado |
| él/ella | haya atosigado |
| nosotros | hayamos atosigado |
| vosotros | hayáis atosigado |
| ellos/ellas | hayan atosigado |
| yo | hubiera atosigado |
| tú | hubieras atosigado |
| él/ella | hubiera atosigado |
| nosotros | hubiéramos atosigado |
| vosotros | hubierais atosigado |
| ellos/ellas | hubieran atosigado |
| atosigando |
| atosigado |
| atosigar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"atosigar" means "to pester, harass".
The present (presente) of "atosigar" is: yo atosigo, tú atosigas, él/ella atosiga, nosotros atosigamos, vosotros atosigáis, ellos/ellas atosigan.
The pretérito perfecto compuesto of "atosigar" is: yo he atosigado, tú has atosigado, él/ella ha atosigado, nosotros hemos atosigado, vosotros habéis atosigado, ellos/ellas han atosigado.
The imperative (imperativo) of "atosigar" is: tú atosiga, nosotros atosiguemos, vosotros atosigad.