Present (presente)
| yo | ausento |
| tú | ausentas |
| él/ella | ausenta |
| nosotros | ausentamos |
| vosotros | ausentáis |
| ellos/ellas | ausentan |
to send away; to absent oneself
To cause someone to be away, though almost all real use is the reflexive ausentarse, "to absent oneself" or leave a place temporarily: se ausentó de la reunión. The bare transitive ausentar (making someone else leave) is rare and mostly formal/legal.
Reaching for bare ausentar when you mean the far more common reflexive — "I was away" is me ausenté, not just ausenté on its own, which would mean you sent someone else away.
Often confused with faltar.
| yo | ausento |
| tú | ausentas |
| él/ella | ausenta |
| nosotros | ausentamos |
| vosotros | ausentáis |
| ellos/ellas | ausentan |
| yo | ausentaba |
| tú | ausentabas |
| él/ella | ausentaba |
| nosotros | ausentábamos |
| vosotros | ausentabais |
| ellos/ellas | ausentaban |
| yo | ausenté |
| tú | ausentaste |
| él/ella | ausentó |
| nosotros | ausentamos |
| vosotros | ausentasteis |
| ellos/ellas | ausentaron |
| yo | ausentaré |
| tú | ausentarás |
| él/ella | ausentará |
| nosotros | ausentaremos |
| vosotros | ausentaréis |
| ellos/ellas | ausentarán |
| yo | ausentaría |
| tú | ausentarías |
| él/ella | ausentaría |
| nosotros | ausentaríamos |
| vosotros | ausentaríais |
| ellos/ellas | ausentarían |
| yo | ausente |
| tú | ausentes |
| él/ella | ausente |
| nosotros | ausentemos |
| vosotros | ausentéis |
| ellos/ellas | ausenten |
| yo | ausentara |
| tú | ausentaras |
| él/ella | ausentara |
| nosotros | ausentáramos |
| vosotros | ausentarais |
| ellos/ellas | ausentaran |
| tú | ausenta |
| nosotros | ausentemos |
| vosotros | ausentad |
| yo | he ausentado |
| tú | has ausentado |
| él/ella | ha ausentado |
| nosotros | hemos ausentado |
| vosotros | habéis ausentado |
| ellos/ellas | han ausentado |
| yo | había ausentado |
| tú | habías ausentado |
| él/ella | había ausentado |
| nosotros | habíamos ausentado |
| vosotros | habíais ausentado |
| ellos/ellas | habían ausentado |
| yo | hube ausentado |
| tú | hubiste ausentado |
| él/ella | hubo ausentado |
| nosotros | hubimos ausentado |
| vosotros | hubisteis ausentado |
| ellos/ellas | hubieron ausentado |
| yo | habré ausentado |
| tú | habrás ausentado |
| él/ella | habrá ausentado |
| nosotros | habremos ausentado |
| vosotros | habréis ausentado |
| ellos/ellas | habrán ausentado |
| yo | habría ausentado |
| tú | habrías ausentado |
| él/ella | habría ausentado |
| nosotros | habríamos ausentado |
| vosotros | habríais ausentado |
| ellos/ellas | habrían ausentado |
| yo | haya ausentado |
| tú | hayas ausentado |
| él/ella | haya ausentado |
| nosotros | hayamos ausentado |
| vosotros | hayáis ausentado |
| ellos/ellas | hayan ausentado |
| yo | hubiera ausentado |
| tú | hubieras ausentado |
| él/ella | hubiera ausentado |
| nosotros | hubiéramos ausentado |
| vosotros | hubierais ausentado |
| ellos/ellas | hubieran ausentado |
| ausentando |
| ausentado |
| ausentar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"ausentar" means "to send away; to absent oneself".
The present (presente) of "ausentar" is: yo ausento, tú ausentas, él/ella ausenta, nosotros ausentamos, vosotros ausentáis, ellos/ellas ausentan.
The pretérito perfecto compuesto of "ausentar" is: yo he ausentado, tú has ausentado, él/ella ha ausentado, nosotros hemos ausentado, vosotros habéis ausentado, ellos/ellas han ausentado.
The imperative (imperativo) of "ausentar" is: tú ausenta, nosotros ausentemos, vosotros ausentad.