Present (presente)
| yo | espanto |
| tú | espantas |
| él/ella | espanta |
| nosotros | espantamos |
| vosotros | espantáis |
| ellos/ellas | espantan |
to scare, to spook, to frighten; to scare away, to scare off, to chase away, to drive away, to frighten away, to frighten off
To scare or frighten, and also to scare away or shoo off. Regular -ar verb. The reflexive espantarse means to be frightened or to be amazed.
English speakers expect only 'to scare', but espantar very often means 'to chase away' (espantar moscas, to shoo flies). Context decides.
Often confused with asustar.
| yo | espanto |
| tú | espantas |
| él/ella | espanta |
| nosotros | espantamos |
| vosotros | espantáis |
| ellos/ellas | espantan |
| yo | espantaba |
| tú | espantabas |
| él/ella | espantaba |
| nosotros | espantábamos |
| vosotros | espantabais |
| ellos/ellas | espantaban |
| yo | espanté |
| tú | espantaste |
| él/ella | espantó |
| nosotros | espantamos |
| vosotros | espantasteis |
| ellos/ellas | espantaron |
| yo | espantaré |
| tú | espantarás |
| él/ella | espantará |
| nosotros | espantaremos |
| vosotros | espantaréis |
| ellos/ellas | espantarán |
| yo | espantaría |
| tú | espantarías |
| él/ella | espantaría |
| nosotros | espantaríamos |
| vosotros | espantaríais |
| ellos/ellas | espantarían |
| yo | espante |
| tú | espantes |
| él/ella | espante |
| nosotros | espantemos |
| vosotros | espantéis |
| ellos/ellas | espanten |
| yo | espantara |
| tú | espantaras |
| él/ella | espantara |
| nosotros | espantáramos |
| vosotros | espantarais |
| ellos/ellas | espantaran |
| tú | espanta |
| nosotros | espantemos |
| vosotros | espantad |
| yo | he espantado |
| tú | has espantado |
| él/ella | ha espantado |
| nosotros | hemos espantado |
| vosotros | habéis espantado |
| ellos/ellas | han espantado |
| yo | había espantado |
| tú | habías espantado |
| él/ella | había espantado |
| nosotros | habíamos espantado |
| vosotros | habíais espantado |
| ellos/ellas | habían espantado |
| yo | hube espantado |
| tú | hubiste espantado |
| él/ella | hubo espantado |
| nosotros | hubimos espantado |
| vosotros | hubisteis espantado |
| ellos/ellas | hubieron espantado |
| yo | habré espantado |
| tú | habrás espantado |
| él/ella | habrá espantado |
| nosotros | habremos espantado |
| vosotros | habréis espantado |
| ellos/ellas | habrán espantado |
| yo | habría espantado |
| tú | habrías espantado |
| él/ella | habría espantado |
| nosotros | habríamos espantado |
| vosotros | habríais espantado |
| ellos/ellas | habrían espantado |
| yo | haya espantado |
| tú | hayas espantado |
| él/ella | haya espantado |
| nosotros | hayamos espantado |
| vosotros | hayáis espantado |
| ellos/ellas | hayan espantado |
| yo | hubiera espantado |
| tú | hubieras espantado |
| él/ella | hubiera espantado |
| nosotros | hubiéramos espantado |
| vosotros | hubierais espantado |
| ellos/ellas | hubieran espantado |
| espantando |
| espantado |
| espantar |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"espantar" means "to scare, to spook, to frighten; to scare away, to scare off, to chase away, to drive away, to frighten away, to frighten off".
The present (presente) of "espantar" is: yo espanto, tú espantas, él/ella espanta, nosotros espantamos, vosotros espantáis, ellos/ellas espantan.
The pretérito perfecto compuesto of "espantar" is: yo he espantado, tú has espantado, él/ella ha espantado, nosotros hemos espantado, vosotros habéis espantado, ellos/ellas han espantado.
The imperative (imperativo) of "espantar" is: tú espanta, nosotros espantemos, vosotros espantad.