noun, masculine/bɛj/plural: beys
bey
Borrowed from Ottoman Turkish بك (bey), from Old Anatolian Turkish بك (beg), from Proto-Turkic *bēg (“lord”).
/bɛj/
bey
Borrowed from Ottoman Turkish بك (bey), from Old Anatolian Turkish بك (beg), from Proto-Turkic *bēg (“lord”).