Present
| je | cogite |
| tu | cogites |
| il/elle | cogite |
| nous | cogitons |
| vous | cogitez |
| ils/elles | cogitent |
to cogitate, think about
An informal, slightly humorous verb for thinking hard or mulling something over — cogiter sur un problème, laisser quelqu'un cogiter. Lighter and more playful in tone than the neutral réfléchir.
Cogiter has a light, slightly ironic flavor, sometimes poking fun at overthinking — for genuinely neutral, serious thinking, réfléchir is the standard, unmarked choice.
Often confused with réfléchir.
| je | cogite |
| tu | cogites |
| il/elle | cogite |
| nous | cogitons |
| vous | cogitez |
| ils/elles | cogitent |
| je | cogitais |
| tu | cogitais |
| il/elle | cogitait |
| nous | cogitions |
| vous | cogitiez |
| ils/elles | cogitaient |
| je | cogitai |
| tu | cogitas |
| il/elle | cogita |
| nous | cogitâmes |
| vous | cogitâtes |
| ils/elles | cogitèrent |
| je | cogiterai |
| tu | cogiteras |
| il/elle | cogitera |
| nous | cogiterons |
| vous | cogiterez |
| ils/elles | cogiteront |
| je | cogiterais |
| tu | cogiterais |
| il/elle | cogiterait |
| nous | cogiterions |
| vous | cogiteriez |
| ils/elles | cogiteraient |
| je | cogite |
| tu | cogites |
| il/elle | cogite |
| nous | cogitions |
| vous | cogitiez |
| ils/elles | cogitent |
| je | cogitasse |
| tu | cogitasses |
| il/elle | cogitât |
| nous | cogitassions |
| vous | cogitassiez |
| ils/elles | cogitassent |
| tu | cogite |
| nous | cogitons |
| vous | cogitez |
| je | ai cogité |
| tu | as cogité |
| il/elle | a cogité |
| nous | avons cogité |
| vous | avez cogité |
| ils/elles | ont cogité |
| je | avais cogité |
| tu | avais cogité |
| il/elle | avait cogité |
| nous | avions cogité |
| vous | aviez cogité |
| ils/elles | avaient cogité |
| je | eus cogité |
| tu | eus cogité |
| il/elle | eut cogité |
| nous | eûmes cogité |
| vous | eûtes cogité |
| ils/elles | eurent cogité |
| je | aurai cogité |
| tu | auras cogité |
| il/elle | aura cogité |
| nous | aurons cogité |
| vous | aurez cogité |
| ils/elles | auront cogité |
| je | aurais cogité |
| tu | aurais cogité |
| il/elle | aurait cogité |
| nous | aurions cogité |
| vous | auriez cogité |
| ils/elles | auraient cogité |
| je | aie cogité |
| tu | aies cogité |
| il/elle | ait cogité |
| nous | ayons cogité |
| vous | ayez cogité |
| ils/elles | aient cogité |
| je | eusse cogité |
| tu | eusses cogité |
| il/elle | eût cogité |
| nous | eussions cogité |
| vous | eussiez cogité |
| ils/elles | eussent cogité |
| tu | aie cogité |
| nous | ayons cogité |
| vous | ayez cogité |
| cogitant |
| cogité |
| cogiter |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"cogiter" means "to cogitate, think about".
The present of "cogiter" is: je cogite, tu cogites, il/elle cogite, nous cogitons, vous cogitez, ils/elles cogitent.
The passé composé of "cogiter" is: je ai cogité, tu as cogité, il/elle a cogité, nous avons cogité, vous avez cogité, ils/elles ont cogité.
The imperative of "cogiter" is: tu cogite, nous cogitons, vous cogitez.