Present
| je | conjoins |
| tu | conjoins |
| il/elle | conjoint |
| nous | conjoignons |
| vous | conjoignez |
| ils/elles | conjoignent |
to conjoin
Conjoindre is a rare, largely archaic verb meaning to join together, historically used in legal and religious language for uniting spouses in marriage (conjoindre deux époux) — it's the verb behind the everyday noun/adjective conjoint (spouse; joint). Modern French uses unir or joindre instead.
Conjoindre itself has essentially vanished from spoken French even though its past participle conjoint(e) lives on as an everyday word for 'spouse' — don't expect to hear or need the verb form outside old legal or literary texts.
Often confused with unir.
| je | conjoins |
| tu | conjoins |
| il/elle | conjoint |
| nous | conjoignons |
| vous | conjoignez |
| ils/elles | conjoignent |
| je | conjoignais |
| tu | conjoignais |
| il/elle | conjoignait |
| nous | conjoignions |
| vous | conjoigniez |
| ils/elles | conjoignaient |
| je | conjoignis |
| tu | conjoignis |
| il/elle | conjoignit |
| nous | conjoignîmes |
| vous | conjoignîtes |
| ils/elles | conjoignirent |
| je | conjoindrai |
| tu | conjoindras |
| il/elle | conjoindra |
| nous | conjoindrons |
| vous | conjoindrez |
| ils/elles | conjoindront |
| je | conjoindrais |
| tu | conjoindrais |
| il/elle | conjoindrait |
| nous | conjoindrions |
| vous | conjoindriez |
| ils/elles | conjoindraient |
| je | conjoigne |
| tu | conjoignes |
| il/elle | conjoigne |
| nous | conjoignions |
| vous | conjoigniez |
| ils/elles | conjoignent |
| je | conjoignisse |
| tu | conjoignisses |
| il/elle | conjoignît |
| nous | conjoignissions |
| vous | conjoignissiez |
| ils/elles | conjoignissent |
| tu | conjoins |
| nous | conjoignons |
| vous | conjoignez |
| je | ai conjoint |
| tu | as conjoint |
| il/elle | a conjoint |
| nous | avons conjoint |
| vous | avez conjoint |
| ils/elles | ont conjoint |
| je | avais conjoint |
| tu | avais conjoint |
| il/elle | avait conjoint |
| nous | avions conjoint |
| vous | aviez conjoint |
| ils/elles | avaient conjoint |
| je | eus conjoint |
| tu | eus conjoint |
| il/elle | eut conjoint |
| nous | eûmes conjoint |
| vous | eûtes conjoint |
| ils/elles | eurent conjoint |
| je | aurai conjoint |
| tu | auras conjoint |
| il/elle | aura conjoint |
| nous | aurons conjoint |
| vous | aurez conjoint |
| ils/elles | auront conjoint |
| je | aurais conjoint |
| tu | aurais conjoint |
| il/elle | aurait conjoint |
| nous | aurions conjoint |
| vous | auriez conjoint |
| ils/elles | auraient conjoint |
| je | aie conjoint |
| tu | aies conjoint |
| il/elle | ait conjoint |
| nous | ayons conjoint |
| vous | ayez conjoint |
| ils/elles | aient conjoint |
| je | eusse conjoint |
| tu | eusses conjoint |
| il/elle | eût conjoint |
| nous | eussions conjoint |
| vous | eussiez conjoint |
| ils/elles | eussent conjoint |
| tu | aie conjoint |
| nous | ayons conjoint |
| vous | ayez conjoint |
| conjoignant |
| conjoint |
| conjoindre |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"conjoindre" means "to conjoin".
The present of "conjoindre" is: je conjoins, tu conjoins, il/elle conjoint, nous conjoignons, vous conjoignez, ils/elles conjoignent.
The passé composé of "conjoindre" is: je ai conjoint, tu as conjoint, il/elle a conjoint, nous avons conjoint, vous avez conjoint, ils/elles ont conjoint.
The imperative of "conjoindre" is: tu conjoins, nous conjoignons, vous conjoignez.