Present
| je | conviens |
| tu | conviens |
| il/elle | convient |
| nous | convenons |
| vous | convenez |
| ils/elles | conviennent |
to admit; to agree; to suit; to be convenient for
Convenir has two distinct senses: convenir à quelqu'un means to suit or be convenient for someone ("cette date me convient"), while convenir de quelque chose means to agree on something ("ils ont convenu d'une date"). It's conjugated exactly like venir (je conviens, il convient, nous convenons).
Learners often try convenir quelque chose without a preposition — it's always convenir à quelqu'un (to suit someone) or convenir de quelque chose (to agree on something), never used transitively without one.
| je | conviens |
| tu | conviens |
| il/elle | convient |
| nous | convenons |
| vous | convenez |
| ils/elles | conviennent |
| je | convenais |
| tu | convenais |
| il/elle | convenait |
| nous | convenions |
| vous | conveniez |
| ils/elles | convenaient |
| je | convins |
| tu | convins |
| il/elle | convint |
| nous | convînmes |
| vous | convîntes |
| ils/elles | convinrent |
| je | conviendrai |
| tu | conviendras |
| il/elle | conviendra |
| nous | conviendrons |
| vous | conviendrez |
| ils/elles | conviendront |
| je | conviendrais |
| tu | conviendrais |
| il/elle | conviendrait |
| nous | conviendrions |
| vous | conviendriez |
| ils/elles | conviendraient |
| je | convienne |
| tu | conviennes |
| il/elle | convienne |
| nous | convenions |
| vous | conveniez |
| ils/elles | conviennent |
| je | convinsse |
| tu | convinsses |
| il/elle | convînt |
| nous | convinssions |
| vous | convinssiez |
| ils/elles | convinssent |
| tu | conviens |
| nous | convenons |
| vous | convenez |
| je | ai convenu |
| tu | as convenu |
| il/elle | a convenu |
| nous | avons convenu |
| vous | avez convenu |
| ils/elles | ont convenu |
| je | avais convenu |
| tu | avais convenu |
| il/elle | avait convenu |
| nous | avions convenu |
| vous | aviez convenu |
| ils/elles | avaient convenu |
| je | eus convenu |
| tu | eus convenu |
| il/elle | eut convenu |
| nous | eûmes convenu |
| vous | eûtes convenu |
| ils/elles | eurent convenu |
| je | aurai convenu |
| tu | auras convenu |
| il/elle | aura convenu |
| nous | aurons convenu |
| vous | aurez convenu |
| ils/elles | auront convenu |
| je | aurais convenu |
| tu | aurais convenu |
| il/elle | aurait convenu |
| nous | aurions convenu |
| vous | auriez convenu |
| ils/elles | auraient convenu |
| je | aie convenu |
| tu | aies convenu |
| il/elle | ait convenu |
| nous | ayons convenu |
| vous | ayez convenu |
| ils/elles | aient convenu |
| je | eusse convenu |
| tu | eusses convenu |
| il/elle | eût convenu |
| nous | eussions convenu |
| vous | eussiez convenu |
| ils/elles | eussent convenu |
| tu | aie convenu |
| nous | ayons convenu |
| vous | ayez convenu |
| convenant |
| convenu |
| convenir |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"convenir" means "to admit; to agree; to suit; to be convenient for".
The present of "convenir" is: je conviens, tu conviens, il/elle convient, nous convenons, vous convenez, ils/elles conviennent.
The passé composé of "convenir" is: je ai convenu, tu as convenu, il/elle a convenu, nous avons convenu, vous avez convenu, ils/elles ont convenu.
The imperative of "convenir" is: tu conviens, nous convenons, vous convenez.