Present
| je | convoite |
| tu | convoites |
| il/elle | convoite |
| nous | convoitons |
| vous | convoitez |
| ils/elles | convoitent |
to covet, to desire
Convoiter means to covet — to desire something strongly, especially something that belongs to someone else or is hard to obtain (un poste convoité, convoiter la richesse d'autrui). It always carries a slightly negative or envious connotation, unlike the neutral désirer.
Convoiter always implies an improper or excessive desire, often for something belonging to another person — using it for a neutral wish ("I'd like an ice cream") sounds far too dramatic.
| je | convoite |
| tu | convoites |
| il/elle | convoite |
| nous | convoitons |
| vous | convoitez |
| ils/elles | convoitent |
| je | convoitais |
| tu | convoitais |
| il/elle | convoitait |
| nous | convoitions |
| vous | convoitiez |
| ils/elles | convoitaient |
| je | convoitai |
| tu | convoitas |
| il/elle | convoita |
| nous | convoitâmes |
| vous | convoitâtes |
| ils/elles | convoitèrent |
| je | convoiterai |
| tu | convoiteras |
| il/elle | convoitera |
| nous | convoiterons |
| vous | convoiterez |
| ils/elles | convoiteront |
| je | convoiterais |
| tu | convoiterais |
| il/elle | convoiterait |
| nous | convoiterions |
| vous | convoiteriez |
| ils/elles | convoiteraient |
| je | convoite |
| tu | convoites |
| il/elle | convoite |
| nous | convoitions |
| vous | convoitiez |
| ils/elles | convoitent |
| je | convoitasse |
| tu | convoitasses |
| il/elle | convoitât |
| nous | convoitassions |
| vous | convoitassiez |
| ils/elles | convoitassent |
| tu | convoite |
| nous | convoitons |
| vous | convoitez |
| je | ai convoité |
| tu | as convoité |
| il/elle | a convoité |
| nous | avons convoité |
| vous | avez convoité |
| ils/elles | ont convoité |
| je | avais convoité |
| tu | avais convoité |
| il/elle | avait convoité |
| nous | avions convoité |
| vous | aviez convoité |
| ils/elles | avaient convoité |
| je | eus convoité |
| tu | eus convoité |
| il/elle | eut convoité |
| nous | eûmes convoité |
| vous | eûtes convoité |
| ils/elles | eurent convoité |
| je | aurai convoité |
| tu | auras convoité |
| il/elle | aura convoité |
| nous | aurons convoité |
| vous | aurez convoité |
| ils/elles | auront convoité |
| je | aurais convoité |
| tu | aurais convoité |
| il/elle | aurait convoité |
| nous | aurions convoité |
| vous | auriez convoité |
| ils/elles | auraient convoité |
| je | aie convoité |
| tu | aies convoité |
| il/elle | ait convoité |
| nous | ayons convoité |
| vous | ayez convoité |
| ils/elles | aient convoité |
| je | eusse convoité |
| tu | eusses convoité |
| il/elle | eût convoité |
| nous | eussions convoité |
| vous | eussiez convoité |
| ils/elles | eussent convoité |
| tu | aie convoité |
| nous | ayons convoité |
| vous | ayez convoité |
| convoitant |
| convoité |
| convoiter |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"convoiter" means "to covet, to desire".
The present of "convoiter" is: je convoite, tu convoites, il/elle convoite, nous convoitons, vous convoitez, ils/elles convoitent.
The passé composé of "convoiter" is: je ai convoité, tu as convoité, il/elle a convoité, nous avons convoité, vous avez convoité, ils/elles ont convoité.
The imperative of "convoiter" is: tu convoite, nous convoitons, vous convoitez.