Present
| je | dénomine |
| tu | dénomines |
| il/elle | dénomine |
| nous | dénominons |
| vous | dénominez |
| ils/elles | dénominent |
to name; to denominate
A rare, formal legal/administrative verb meaning to name or designate — largely superseded by dénommer in modern French. You'll mainly encounter it in older or highly formal legal texts.
Modern French strongly prefers dénommer for "to name/designate" — dénominer is a rarer, more archaic-sounding variant a learner is unlikely to need actively.
Often confused with dénommer.
| je | dénomine |
| tu | dénomines |
| il/elle | dénomine |
| nous | dénominons |
| vous | dénominez |
| ils/elles | dénominent |
| je | dénominais |
| tu | dénominais |
| il/elle | dénominait |
| nous | dénominions |
| vous | dénominiez |
| ils/elles | dénominaient |
| je | dénominai |
| tu | dénominas |
| il/elle | dénomina |
| nous | dénominâmes |
| vous | dénominâtes |
| ils/elles | dénominèrent |
| je | dénominerai |
| tu | dénomineras |
| il/elle | dénominera |
| nous | dénominerons |
| vous | dénominerez |
| ils/elles | dénomineront |
| je | dénominerais |
| tu | dénominerais |
| il/elle | dénominerait |
| nous | dénominerions |
| vous | dénomineriez |
| ils/elles | dénomineraient |
| je | dénomine |
| tu | dénomines |
| il/elle | dénomine |
| nous | dénominions |
| vous | dénominiez |
| ils/elles | dénominent |
| je | dénominasse |
| tu | dénominasses |
| il/elle | dénominât |
| nous | dénominassions |
| vous | dénominassiez |
| ils/elles | dénominassent |
| tu | dénomine |
| nous | dénominons |
| vous | dénominez |
| je | ai dénominé |
| tu | as dénominé |
| il/elle | a dénominé |
| nous | avons dénominé |
| vous | avez dénominé |
| ils/elles | ont dénominé |
| je | avais dénominé |
| tu | avais dénominé |
| il/elle | avait dénominé |
| nous | avions dénominé |
| vous | aviez dénominé |
| ils/elles | avaient dénominé |
| je | eus dénominé |
| tu | eus dénominé |
| il/elle | eut dénominé |
| nous | eûmes dénominé |
| vous | eûtes dénominé |
| ils/elles | eurent dénominé |
| je | aurai dénominé |
| tu | auras dénominé |
| il/elle | aura dénominé |
| nous | aurons dénominé |
| vous | aurez dénominé |
| ils/elles | auront dénominé |
| je | aurais dénominé |
| tu | aurais dénominé |
| il/elle | aurait dénominé |
| nous | aurions dénominé |
| vous | auriez dénominé |
| ils/elles | auraient dénominé |
| je | aie dénominé |
| tu | aies dénominé |
| il/elle | ait dénominé |
| nous | ayons dénominé |
| vous | ayez dénominé |
| ils/elles | aient dénominé |
| je | eusse dénominé |
| tu | eusses dénominé |
| il/elle | eût dénominé |
| nous | eussions dénominé |
| vous | eussiez dénominé |
| ils/elles | eussent dénominé |
| tu | aie dénominé |
| nous | ayons dénominé |
| vous | ayez dénominé |
| dénominant |
| dénominé |
| dénominer |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"dénominer" means "to name; to denominate".
The present of "dénominer" is: je dénomine, tu dénomines, il/elle dénomine, nous dénominons, vous dénominez, ils/elles dénominent.
The passé composé of "dénominer" is: je ai dénominé, tu as dénominé, il/elle a dénominé, nous avons dénominé, vous avez dénominé, ils/elles ont dénominé.
The imperative of "dénominer" is: tu dénomine, nous dénominons, vous dénominez.