Present
| je | daigne |
| tu | daignes |
| il/elle | daigne |
| nous | daignons |
| vous | daignez |
| ils/elles | daignent |
to deign, condescend
Daigner means to deign or condescend to do something, almost always used in negative constructions to underline someone's refusal or reluctance — il n'a pas daigné répondre (he didn't even bother to reply). It's formal, slightly literary vocabulary carrying a note of irony or reproach.
Daigner always implies a superior granting a favor grudgingly — using it for a neutral, everyday agreement (elle a accepté de venir) overstates the sense of condescension the verb inherently carries.
| je | daigne |
| tu | daignes |
| il/elle | daigne |
| nous | daignons |
| vous | daignez |
| ils/elles | daignent |
| je | daignais |
| tu | daignais |
| il/elle | daignait |
| nous | daignions |
| vous | daigniez |
| ils/elles | daignaient |
| je | daignai |
| tu | daignas |
| il/elle | daigna |
| nous | daignâmes |
| vous | daignâtes |
| ils/elles | daignèrent |
| je | daignerai |
| tu | daigneras |
| il/elle | daignera |
| nous | daignerons |
| vous | daignerez |
| ils/elles | daigneront |
| je | daignerais |
| tu | daignerais |
| il/elle | daignerait |
| nous | daignerions |
| vous | daigneriez |
| ils/elles | daigneraient |
| je | daigne |
| tu | daignes |
| il/elle | daigne |
| nous | daignions |
| vous | daigniez |
| ils/elles | daignent |
| je | daignasse |
| tu | daignasses |
| il/elle | daignât |
| nous | daignassions |
| vous | daignassiez |
| ils/elles | daignassent |
| tu | daigne |
| nous | daignons |
| vous | daignez |
| je | ai daigné |
| tu | as daigné |
| il/elle | a daigné |
| nous | avons daigné |
| vous | avez daigné |
| ils/elles | ont daigné |
| je | avais daigné |
| tu | avais daigné |
| il/elle | avait daigné |
| nous | avions daigné |
| vous | aviez daigné |
| ils/elles | avaient daigné |
| je | eus daigné |
| tu | eus daigné |
| il/elle | eut daigné |
| nous | eûmes daigné |
| vous | eûtes daigné |
| ils/elles | eurent daigné |
| je | aurai daigné |
| tu | auras daigné |
| il/elle | aura daigné |
| nous | aurons daigné |
| vous | aurez daigné |
| ils/elles | auront daigné |
| je | aurais daigné |
| tu | aurais daigné |
| il/elle | aurait daigné |
| nous | aurions daigné |
| vous | auriez daigné |
| ils/elles | auraient daigné |
| je | aie daigné |
| tu | aies daigné |
| il/elle | ait daigné |
| nous | ayons daigné |
| vous | ayez daigné |
| ils/elles | aient daigné |
| je | eusse daigné |
| tu | eusses daigné |
| il/elle | eût daigné |
| nous | eussions daigné |
| vous | eussiez daigné |
| ils/elles | eussent daigné |
| tu | aie daigné |
| nous | ayons daigné |
| vous | ayez daigné |
| daignant |
| daigné |
| daigner |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"daigner" means "to deign, condescend".
The present of "daigner" is: je daigne, tu daignes, il/elle daigne, nous daignons, vous daignez, ils/elles daignent.
The passé composé of "daigner" is: je ai daigné, tu as daigné, il/elle a daigné, nous avons daigné, vous avez daigné, ils/elles ont daigné.
The imperative of "daigner" is: tu daigne, nous daignons, vous daignez.