Present
| je | dingue |
| tu | dingues |
| il/elle | dingue |
| nous | dinguons |
| vous | dinguez |
| ils/elles | dinguent |
to ding (hit or strike)
A familiar verb meaning to go flying, crash, or be sent sprawling — almost always paired with a movement verb, most famously in envoyer dinguer (to send someone or something packing, brusquely).
Dinguer rarely stands alone outside set phrases like aller dinguer or envoyer dinguer — conjugating it freely in a plain sentence sounds unnatural; it belongs strictly to familiar spoken French.
| je | dingue |
| tu | dingues |
| il/elle | dingue |
| nous | dinguons |
| vous | dinguez |
| ils/elles | dinguent |
| je | dinguais |
| tu | dinguais |
| il/elle | dinguait |
| nous | dinguions |
| vous | dinguiez |
| ils/elles | dinguaient |
| je | dinguai |
| tu | dinguas |
| il/elle | dingua |
| nous | dinguâmes |
| vous | dinguâtes |
| ils/elles | dinguèrent |
| je | dinguerai |
| tu | dingueras |
| il/elle | dinguera |
| nous | dinguerons |
| vous | dinguerez |
| ils/elles | dingueront |
| je | dinguerais |
| tu | dinguerais |
| il/elle | dinguerait |
| nous | dinguerions |
| vous | dingueriez |
| ils/elles | dingueraient |
| je | dingue |
| tu | dingues |
| il/elle | dingue |
| nous | dinguions |
| vous | dinguiez |
| ils/elles | dinguent |
| je | dinguasse |
| tu | dinguasses |
| il/elle | dinguât |
| nous | dinguassions |
| vous | dinguassiez |
| ils/elles | dinguassent |
| tu | dingue |
| nous | dinguons |
| vous | dinguez |
| je | ai dingué |
| tu | as dingué |
| il/elle | a dingué |
| nous | avons dingué |
| vous | avez dingué |
| ils/elles | ont dingué |
| je | avais dingué |
| tu | avais dingué |
| il/elle | avait dingué |
| nous | avions dingué |
| vous | aviez dingué |
| ils/elles | avaient dingué |
| je | eus dingué |
| tu | eus dingué |
| il/elle | eut dingué |
| nous | eûmes dingué |
| vous | eûtes dingué |
| ils/elles | eurent dingué |
| je | aurai dingué |
| tu | auras dingué |
| il/elle | aura dingué |
| nous | aurons dingué |
| vous | aurez dingué |
| ils/elles | auront dingué |
| je | aurais dingué |
| tu | aurais dingué |
| il/elle | aurait dingué |
| nous | aurions dingué |
| vous | auriez dingué |
| ils/elles | auraient dingué |
| je | aie dingué |
| tu | aies dingué |
| il/elle | ait dingué |
| nous | ayons dingué |
| vous | ayez dingué |
| ils/elles | aient dingué |
| je | eusse dingué |
| tu | eusses dingué |
| il/elle | eût dingué |
| nous | eussions dingué |
| vous | eussiez dingué |
| ils/elles | eussent dingué |
| tu | aie dingué |
| nous | ayons dingué |
| vous | ayez dingué |
| dinguant |
| dingué |
| dinguer |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"dinguer" means "to ding (hit or strike)".
The present of "dinguer" is: je dingue, tu dingues, il/elle dingue, nous dinguons, vous dinguez, ils/elles dinguent.
The passé composé of "dinguer" is: je ai dingué, tu as dingué, il/elle a dingué, nous avons dingué, vous avez dingué, ils/elles ont dingué.
The imperative of "dinguer" is: tu dingue, nous dinguons, vous dinguez.