← All verbs
Verb conjugation

incarner

to incarnate; to embody, to personify

Simple tenses

Present

jeincarne
tuincarnes
il/elleincarne
nousincarnons
vousincarnez
ils/ellesincarnent

Imperfect

jeincarnais
tuincarnais
il/elleincarnait
nousincarnions
vousincarniez
ils/ellesincarnaient

Past historic (passé simple)

jeincarnai
tuincarnas
il/elleincarna
nousincarnâmes
vousincarnâtes
ils/ellesincarnèrent

Future

jeincarnerai
tuincarneras
il/elleincarnera
nousincarnerons
vousincarnerez
ils/ellesincarneront

Conditional

jeincarnerais
tuincarnerais
il/elleincarnerait
nousincarnerions
vousincarneriez
ils/ellesincarneraient

Subjunctive

jeincarne
tuincarnes
il/elleincarne
nousincarnions
vousincarniez
ils/ellesincarnent

Subjunctive (imperfect)

jeincarnasse
tuincarnasses
il/elleincarnât
nousincarnassions
vousincarnassiez
ils/ellesincarnassent

Imperative

tuincarne
nousincarnons
vousincarnez

Compound tenses

Passé composé

jeai incarné
tuas incarné
il/ellea incarné
nousavons incarné
vousavez incarné
ils/ellesont incarné

Plus-que-parfait

jeavais incarné
tuavais incarné
il/elleavait incarné
nousavions incarné
vousaviez incarné
ils/ellesavaient incarné

Passé antérieur

jeeus incarné
tueus incarné
il/elleeut incarné
nouseûmes incarné
vouseûtes incarné
ils/elleseurent incarné

Futur antérieur

jeaurai incarné
tuauras incarné
il/elleaura incarné
nousaurons incarné
vousaurez incarné
ils/ellesauront incarné

Conditionnel passé

jeaurais incarné
tuaurais incarné
il/elleaurait incarné
nousaurions incarné
vousauriez incarné
ils/ellesauraient incarné

Subjonctif passé

jeaie incarné
tuaies incarné
il/elleait incarné
nousayons incarné
vousayez incarné
ils/ellesaient incarné

Subjonctif plus-que-parfait

jeeusse incarné
tueusses incarné
il/elleeût incarné
nouseussions incarné
vouseussiez incarné
ils/elleseussent incarné

Impératif passé

tuaie incarné
nousayons incarné
vousayez incarné

Other

Present participle

incarnant

Past participle

incarné

Infinitive

incarner

Want to practice? Try a conjugation exercise.