Present (presente)
| yo | chocheo |
| tú | chocheas |
| él/ella | chochea |
| nosotros | chocheamos |
| vosotros | chocheáis |
| ellos/ellas | chochean |
to be senile, to be in one's dotage
To dote — used affectionately for grandparents besotted with grandchildren (los abuelos chochean con los nietos) — or, more critically, for an elderly person becoming doddering or senile. Context and tone decide which sense is meant.
Assuming chochear is always insulting — with con + person (chochear con los nietos) it's warmly affectionate, not a comment on someone's mental state.
| yo | chocheo |
| tú | chocheas |
| él/ella | chochea |
| nosotros | chocheamos |
| vosotros | chocheáis |
| ellos/ellas | chochean |
| yo | chocheaba |
| tú | chocheabas |
| él/ella | chocheaba |
| nosotros | chocheábamos |
| vosotros | chocheabais |
| ellos/ellas | chocheaban |
| yo | chocheé |
| tú | chocheaste |
| él/ella | chocheó |
| nosotros | chocheamos |
| vosotros | chocheasteis |
| ellos/ellas | chochearon |
| yo | chochearé |
| tú | chochearás |
| él/ella | chocheará |
| nosotros | chochearemos |
| vosotros | chochearéis |
| ellos/ellas | chochearán |
| yo | chochearía |
| tú | chochearías |
| él/ella | chochearía |
| nosotros | chochearíamos |
| vosotros | chochearíais |
| ellos/ellas | chochearían |
| yo | chochee |
| tú | chochees |
| él/ella | chochee |
| nosotros | chocheemos |
| vosotros | chocheéis |
| ellos/ellas | chocheen |
| yo | chocheara |
| tú | chochearas |
| él/ella | chocheara |
| nosotros | chocheáramos |
| vosotros | chochearais |
| ellos/ellas | chochearan |
| tú | chochea |
| nosotros | chocheemos |
| vosotros | chochead |
| yo | he chocheado |
| tú | has chocheado |
| él/ella | ha chocheado |
| nosotros | hemos chocheado |
| vosotros | habéis chocheado |
| ellos/ellas | han chocheado |
| yo | había chocheado |
| tú | habías chocheado |
| él/ella | había chocheado |
| nosotros | habíamos chocheado |
| vosotros | habíais chocheado |
| ellos/ellas | habían chocheado |
| yo | hube chocheado |
| tú | hubiste chocheado |
| él/ella | hubo chocheado |
| nosotros | hubimos chocheado |
| vosotros | hubisteis chocheado |
| ellos/ellas | hubieron chocheado |
| yo | habré chocheado |
| tú | habrás chocheado |
| él/ella | habrá chocheado |
| nosotros | habremos chocheado |
| vosotros | habréis chocheado |
| ellos/ellas | habrán chocheado |
| yo | habría chocheado |
| tú | habrías chocheado |
| él/ella | habría chocheado |
| nosotros | habríamos chocheado |
| vosotros | habríais chocheado |
| ellos/ellas | habrían chocheado |
| yo | haya chocheado |
| tú | hayas chocheado |
| él/ella | haya chocheado |
| nosotros | hayamos chocheado |
| vosotros | hayáis chocheado |
| ellos/ellas | hayan chocheado |
| yo | hubiera chocheado |
| tú | hubieras chocheado |
| él/ella | hubiera chocheado |
| nosotros | hubiéramos chocheado |
| vosotros | hubierais chocheado |
| ellos/ellas | hubieran chocheado |
| chocheando |
| chocheado |
| chochear |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"chochear" means "to be senile, to be in one's dotage".
The present (presente) of "chochear" is: yo chocheo, tú chocheas, él/ella chochea, nosotros chocheamos, vosotros chocheáis, ellos/ellas chochean.
The pretérito perfecto compuesto of "chochear" is: yo he chocheado, tú has chocheado, él/ella ha chocheado, nosotros hemos chocheado, vosotros habéis chocheado, ellos/ellas han chocheado.
The imperative (imperativo) of "chochear" is: tú chochea, nosotros chocheemos, vosotros chochead.