Present (presente)
| yo | atribulo |
| tú | atribulas |
| él/ella | atribula |
| nosotros | atribulamos |
| vosotros | atribuláis |
| ellos/ellas | atribulan |
to afflict
A formal, literary verb for causing deep distress or affliction — le atribula pensar en el futuro. It's stronger and more bookish than preocupar; you'll see it in serious prose and journalism more than everyday conversation.
Using atribular in casual speech about a minor worry — it implies genuine anguish; for everyday concerns preocupar or inquietar fit much better.
Often confused with afligir.
| yo | atribulo |
| tú | atribulas |
| él/ella | atribula |
| nosotros | atribulamos |
| vosotros | atribuláis |
| ellos/ellas | atribulan |
| yo | atribulaba |
| tú | atribulabas |
| él/ella | atribulaba |
| nosotros | atribulábamos |
| vosotros | atribulabais |
| ellos/ellas | atribulaban |
| yo | atribulé |
| tú | atribulaste |
| él/ella | atribuló |
| nosotros | atribulamos |
| vosotros | atribulasteis |
| ellos/ellas | atribularon |
| yo | atribularé |
| tú | atribularás |
| él/ella | atribulará |
| nosotros | atribularemos |
| vosotros | atribularéis |
| ellos/ellas | atribularán |
| yo | atribularía |
| tú | atribularías |
| él/ella | atribularía |
| nosotros | atribularíamos |
| vosotros | atribularíais |
| ellos/ellas | atribularían |
| yo | atribule |
| tú | atribules |
| él/ella | atribule |
| nosotros | atribulemos |
| vosotros | atribuléis |
| ellos/ellas | atribulen |
| yo | atribulara |
| tú | atribularas |
| él/ella | atribulara |
| nosotros | atribuláramos |
| vosotros | atribularais |
| ellos/ellas | atribularan |
| tú | atribula |
| nosotros | atribulemos |
| vosotros | atribulad |
| yo | he atribulado |
| tú | has atribulado |
| él/ella | ha atribulado |
| nosotros | hemos atribulado |
| vosotros | habéis atribulado |
| ellos/ellas | han atribulado |
| yo | había atribulado |
| tú | habías atribulado |
| él/ella | había atribulado |
| nosotros | habíamos atribulado |
| vosotros | habíais atribulado |
| ellos/ellas | habían atribulado |
| yo | hube atribulado |
| tú | hubiste atribulado |
| él/ella | hubo atribulado |
| nosotros | hubimos atribulado |
| vosotros | hubisteis atribulado |
| ellos/ellas | hubieron atribulado |
| yo | habré atribulado |
| tú | habrás atribulado |
| él/ella | habrá atribulado |
| nosotros | habremos atribulado |
| vosotros | habréis atribulado |
| ellos/ellas | habrán atribulado |
| yo | habría atribulado |
| tú | habrías atribulado |
| él/ella | habría atribulado |
| nosotros | habríamos atribulado |
| vosotros | habríais atribulado |
| ellos/ellas | habrían atribulado |
| yo | haya atribulado |
| tú | hayas atribulado |
| él/ella | haya atribulado |
| nosotros | hayamos atribulado |
| vosotros | hayáis atribulado |
| ellos/ellas | hayan atribulado |
| yo | hubiera atribulado |
| tú | hubieras atribulado |
| él/ella | hubiera atribulado |
| nosotros | hubiéramos atribulado |
| vosotros | hubierais atribulado |
| ellos/ellas | hubieran atribulado |
| atribulando |
| atribulado |
| atribular |
Want to practice? Try a conjugation exercise.
"atribular" means "to afflict".
The present (presente) of "atribular" is: yo atribulo, tú atribulas, él/ella atribula, nosotros atribulamos, vosotros atribuláis, ellos/ellas atribulan.
The pretérito perfecto compuesto of "atribular" is: yo he atribulado, tú has atribulado, él/ella ha atribulado, nosotros hemos atribulado, vosotros habéis atribulado, ellos/ellas han atribulado.
The imperative (imperativo) of "atribular" is: tú atribula, nosotros atribulemos, vosotros atribulad.